ήθελα απλά να με γλείψεις

Πράγματι η νύχτα με συμφέρει.
Πρώτα-πρώτα ελαττώνει τις φιλοδοξίες· ύστερα
διορθώνει τις σκέψεις· έπειτα
συμμαζώνει τη θλίψη και την κάνει υποφερτότερη
τη σιωπή με σέβας ανατέμνει·
εξαίρει την όσφρηση μα προπάντων η νύχτα περιζώνει.

Νίκος Καρούζος

αγκωνιαίος κομμουνισμός: μια σκέψη αργά το βράδυ

Θυμάμαι ότι κατά τη διάρκεια δεκατεσσάρων χρόνων στο σχολείο, από καιρού εις καιρόν όλο και κάποιος θα έλεγε, «το ΄ξερες πως είναι αδύνατο να γλείψεις τον αγκώνα σου;». Αυτό θα είχε συνήθως ως αποτέλεσμα να ξοδεύουμε τα επόμενα λεπτά προσπαθώντας ο καθένας να γλείψει τον δικό του αγκώνα. Αποτελεί τεκμήριο του βάθους και της ισχύος της ιδεολογίας το γεγονός ότι, ακόμα και σε τόσο μικρή ηλικία, ποτέ μας δεν μας πέρασε απ’ το μυαλό να γλείψει ο ένας τον αγκώνα της άλλης.

|η νυχτερινή σκέψη είναι και πάλι δανεισμένη και μεταφρασμένη από το http://prolapsarian.tumblr.com|

+++

σε είχα δει

cezanne_sous-bois-1900-02_l

το λινκ εδώ, θα ήταν κρίμα να μην διαβαστεί ποτέ ξανά ο σύντροφος Κωμοπολιτάνος

3 χρόνια και κάτι μετά, είναι περιττό να δείξω την φωτογραφία σου· έχει γίνει viral ερήμην μου, ερήμην σου. Ελπίζω μόνο να σε ξαναδώ. (εν τω μεταξύ, η επανάσταση δεν φαίνεται στα κοντά)

αναφωρά

Η συνάντηση ήταν για τις 20:00 στην πλατεία Άθωνος. (κάποιοι φίλοι είχαν γράψει κάποτε κάτι ωραίο γι΄ αυτή, ψάξ΄ το). Εγώ βέβαια αργώ πάγια. Ήταν αν μην τι άλλο τρελό ότι, φεύγοντας από το σπίτι, στο πρόσφατο ιστορικό των υπολογιστών μας πάνω πάνω, υπήρχε η ίδια αναζήτηση: “πλάτωνος φαρμακεία”. Τότε γελάσαμε με την αμφισημία· είπαμε πως εγώ έφερνα κακοχωνεμένο Derrida για εντυπωσιασμό κι εσύ τα προφυλακτικά. Δεν θα χρειαζόταν πολύς καιρός για να αποδειχθεί πως εσύ μας προμήθευες με φάρμακο κι εγώ με το φαρμάκι.

1012660_10107440999589064_1127209474293382614_n